تاریخچه

تاریخچه:  

در سال ۱۹۱۴ گروهی از فعالین جامعه مدنی در کشور سوئیس گرد هم آمدند تا شاید راهکاری بیابند جهت جلوگیری از احتمال وقوع جنگ.  شوربختانه تا قبل از پایان این گردهمایئ جنگ جهانی‌ اول سایه کریه خود را بر فراز اروپا انداخته بود.

در راه بازگشت از این گردهمایئ در ایستگاه قطاری در آلمان هنری هاچ کین انگلیسی‌ و فردریک زیگموند شلتز آلمانی‌ عهدی با هم بستند که شروع جنگ و دشمنی دو دولت دلیلی‌ نباشد بر عدم فعالیت برای صلح.  این دو در همان ایستگاه قطار تصمیم گرفتند تا راهکاری برای ایجاد صلح و جلوگیری از خشونت نیافته اند از تلاش باز نایستند.  بر اساس این قرار این دو و تعدادی از دوستانشان در دسامبر ۱۹۱۴ در انگلستان گرد هم آمدند و گروه “رهپویان صلح” Fellowship Of Reconciliation را پایه گذاری کردند.  

“رهپویان صلح” شاخهٔ ایالات متحده آمریکا کار خود را یک سال بعد یعنی‌ از سال ۱۹۱۵ آغاز کرد. از این تاریخ به بعد “رهپویان صلح” یک سازمان چند مذهبی‌ و بین المللی شد که اکنون در بیش از ۴۰ کشور و در هر ۵ قاره نمایندگی‌ و شعبه دارد. یکی‌ از ارکان مهم و اصلی‌ این سازمان ایجاد و بر قراری دیالوگ و مصاحبه بین مذاهب مختلف با هدف ایجاد شناخت بیشتر بین این مذاهب می‌باشد.  از این رو اعضا و گروهایی که این سازمان را تشکیل میدهند مسیحیان، مسلمانان، کلیمیان، بودایها و سایر گروها و شعب اهل ایمان بوده که در جهت ایجاد فهم بیشتر از یکدیگر از طریق دیالوگ و بر اساس اصل خشونت پرهیزی تلاش مستمر دارند. 

تقویم تاریخ رهپویان صلح:

• ۱۹۱۶-۱۷ سازماندهی “دیوان ملی‌ آزادیهای مدنی”(National Civil Liberties Bureau) که امروزه تحت عنوان ACLU فعالیت دارد. 

حمایت از “وجدان‌های معترض” (Conscientious Objector) (کسانی‌ که تمایل به شرکت در جنگ نداشته و معترضان به ادامه جنگ) رهپویان صلح در این سالها یکی‌ از مسببان اصلی‌ ایجاد این قانون -“وجدان‌های بیدار”- در آمریکا بود.

• ۱۹۲۰- سازمان دهی‌ “مذاکره ملی‌ یهودیان و مسیحیان” (National Conference of Christians and Jews) که امروزه تحت عنوان “مذاکره ملی‌ اجتماع و عدالت”(National Conference on Community and Justice) مشغول به فعالیت می‌باشد.  

در این سال رهپویان صلح اولین “هیئت صلح طلبی” (Peace Delegation)  خود را روانه نیکاراگوئه کرد.  

• ۱۹۳۰- فعالیت در قدرت بخشیدن به جنبش کارگری مخصوصاً در زمینه ایجاد شرایط کاری بهتر.

سازمان دهی‌ هیئت‌های آشتی‌ (Ambassadors of Reconciliation) جهت دیدار با رهبران جهان.

• ۱۹۴۰- فعالیت جهت مقاومت در برابر تهدیدات شروع جنگ جهانی‌ دوم و تکیه بر اصل خشونت پرهیزی.

رهبری مقاومت در مقابل توقیف و آزار آمریکایی‌های ژاپنی تبار.  

در این دهه، رهپویان صلح شاخه اروپا فعالیتهای بسیاری انجام داد جهت آزادی و نجات جان تعداد زیادی از یهودیان و سایر سیاسیونی که تحت تعقیب و آزار قرار داشتند.

در آمریکا تشکیل و حمایت از اولین گروه “چند نژادی” (Interracial) و ایجاد تیم “مسافران آزادی” (Freedom Ride) جهت اعلام مخالفتشان از تصمیم دادگاه مبنی بر اینکه سیاه پوستان اجازه و حق مسافرت بین ایالتی‌ را ندارند.  

سازماندهی یک پویش عظیم جهت جلوگیری از تصمیم پنتاگون مبنی بر آموزش نظامی همگانی در زمان صلح. 

• ۱۹۵۰- سازمان دهی‌ کمیته آمریکایی در حمایت از جنبش‌های استقلال طلبانه در آفریقا. آن کمیته امروزه تحت عنوان سازمان “جنبش آفریقا” (African Action) مشغول به کار می‌باشد. 

اداره کردن برنامه‌ای ۶ ساله جهت ارسال کمک‌های غذا ایی به چین در پی‌ قحطی در این کشور.

 تعدادی از کارمندان رهپویان صلح در این سالها در کنار مارتین لوتر کینگ فعالیت مستمر داشته و خصوصأ در قضیه “اتوبوس منتگمری” (Montgomery Bus)  فعالیت چشم گیری داشتند.  این گروه اولین کار گاههای تعلیمات روش‌های خشونت پرهیزی را بر پا کردند.  در این سال هم چنین کتاب مشهور “مارتین لوتر کینگ و داستان منتگمری” (Martin Luther King and the Montgomery) را چاپ کرده و در ۲۵۰ هزار نسخه منتشر کردند.  این کتاب به زبانهای مختلف به دفعات چاپ و تکثیر شده است.  ”مارتین لوتر کینگ و داستان منتگمری” سالها بعد در جنبشهای خشونت پرهیز “بهار عربی‌” در کشورهای مختلف خاور میانه بارها چاپ و تکثیر شد و بر اساس شواهد تاثیر زیادی در روش و موفقیت این قیامها داشته است.